Amerykański ryś

Na początku lat 80. powstała w Stanach Zjednoczonych, w ramach genetycznego programu hodowlanego, nowa rasa przypominająca europejskiego lub północnoamerykańskiego rysia z kikutowatym ogonem. Ze względu na podobieństwo przedstawicieli tej rasy nazwano amerykańskim rysiem (American lynx). Istnieje też legenda, która przypisuje pochodzenie tej rasy od kotki domowej, która się skojarzyła z jakimś wałęsającym się rysiem. Znakomici hodowcy amerykańscy, tacy jak Joe Childers z Karoliny Północnej i Robert Mock z Seatle, byli tak zachwyceni pomysłem wyhodowania rasy kota podobnego do rysia, że założyli towarzystwo pod nazwą American Lynx Corporation i opracowali naukowy program hodowlany oparty na kojarzeniach niekrewniaczych. Profesjonalny sposób postępowania świadczy, że myślano również o przyszłej sprzedaży tych kotów. Aby otrzymać fenotyp kota podobnego do rysia, trzeba było mu dodać najważniejsze właściwości tego łowcy z pędzelkami na uszach i kikutowatym ogonem. Za najwłaściwsze uznano posłużenie się rasami, które cechy te mają w genotypie. Pędzelki na uszach można było wprowadzić przez krzyżowanie z norweskimi kotami leśnymi lub kotami maine coon. Fakt, że przy tej okazji wprowadzono wraz z pożądanymi cechami także skłonność do występowania długich włosów, nie stanowił problemu, gdyż oprócz krótkowłosego rysia stworzono również pół długowłosego. Najprawdopodobniej użyte w programie hodowlanym koty maine coon (całkowitej pewności nie ma, ponieważ księgi hodowlane z premedytacją były prowadzone niezbyt dokładnie) wniosły do nowej rasy umaszczenie tabby.